0
reacties

maandag 26 januari 2015

Sofie krijgt een muts

Dit weekend waren mijn metekindjes op bezoek, en da's het moment bij uitstek om hen nog eens wat Miemosa stuff cadeau te doen. De oudste kreeg een muts bij kerst, en nu een bijpassende sjaal. De jongste mocht een hele stapel mutsen passen, en deed dat met veel plezier. Haar mama koos voor de blauwe kaboutermuts. En kijk eens hoe schattig!

0
reacties

woensdag 14 januari 2015

Krukovertrek

't Is niet mijn eerste krukovertrekje, ik haakte er eerder al eens eentje voor mijn metekind. Dat viel zo goed mee dat ik me voornam er zo nog te maken. Ik kocht een paar krukjes bij Hema... en toen viel dit project stil. Dus voor een hele lange tijd stonden er her en der krukjes in mijn huis, een beetje doelloos. Eentje heb ik ondertussen al kunnen aankleden. Hopelijk volgt de rest snel.

Ik volgde het patroon van Karin aan de Haak.

0
reacties

maandag 5 januari 2015

Verhaaltje lezen #miemosa2015



Hét moment van de dag was het kwartiertje voor bedtijd. Mijn jongste dochter en ik kropen in een hoekje van de kamer met het nachtlampje aan. Al snel kwam ze aandraven met boekjes, en we lazen er drie. Of beter: ik las, en zij brabbelde mee. "Dada nijntje, dada beer,..." Vreemd toch hoe intens ik kan genieten van zo'n moment en er tegelijkertijd enorm weemoedig van kan worden. Omdat ik niet wil dat dit ooit voorbij gaat.
0
reacties

zondag 4 januari 2015

Dag boom #miemosa2015

Ik had er dit keer weinig moeite mee. De echtgenoot keek plots op van zijn bord, en zei: waarom breken we onze kerstboom vandaag niet af? Hij had gelijk... Eens alle cadeautjes weg zijn, is het speciale er sowieso een beetje af. Het naaldentapijt onder de boom dwong me tot meermaals stofzuigen per dag, en in een huis met drie kinderen, is plaats geen overbodige luxe. Dus begon ik de ballen voorzichtig uit de boom te halen, of toch wat er van overbleef nadat onze tweejarige de boom op oudejaarsavond tegen de vlakte heeft getrokken. Na de ballen volgden de slingers, de ster en als laatste de lampjes. Afscheid nemen van een kale boom is niet zo moeilijk, en voordat ik het goed en wel besefte, lag hij naast ons huis, te wachten op zijn laatste rit naar de kerstbomenbegraafplaats. De doos met kerstversiering staat ondertussen onderaan de zoldertrap, klaar om weer voor een jaar opgeborgen te worden. Op de lampjes na, want die kan ik niet zo gemakkelijk loslaten. Ik drapeer ze rond de schouw en op de salontafel, als laatste restant en herinnering aan een fijne, warme kerstperiode.

0
reacties

vrijdag 2 januari 2015

Van kleine meisjes #miemosa2015

Twee jaar is ze, maar de iPad hanteert ze als een pro. Onze meest recente tablet houden we weg uit haar kleine handjes maar op ons allereerste exemplaar mag ze zich uitleven. "Aaipet" zegt ze dan, en even vlot schuift het vingertje van links naar rechts voor de ontgrendeling. Ze kiest haar favoriete spelletje tussen alle apps en nestelt zich wat knusser in de zetel. En ik denk, ze wordt echt wel groot, die baby van mij.


0
reacties

donderdag 1 januari 2015

A year from now... #miemosa2015

Niets zo voor de hand liggend als op nieuwjaarsdag een stukje schrijven over goede voornemens. Het zal wel iets typisch menselijks zijn, om een soort van wegmarkering nodig te hebben om aan iets nieuws te kunnen beginnen. Een startschot dat je uit de blokken doet schieten. Dat éne moment waarop alles nog kan, waarop de goesting er is, en ook de energie om die om te zetten in daden.

Deze quote kwam ik een paar dagen geleden tegen: "A year from now you will wish you had started today". En hij maakte indruk. Ik dacht aan alle dingen waar ik graag een jaar geleden mee begonnen was, en hoe fijn het zou zijn om die volgend jaar rond deze tijd te kunnen afvinken. Net zoals ik met veel plezier een mentale "done" noteer achter mijn realisaties van het voorbije jaar.

Schrijven is zo'n ding. Ik mis het werken met woorden. Ik kan honderd reden bedenken om geen blog bij te houden. Er zijn al genoeg van die blogs. Ik schrijf niet goed genoeg. Niemand zit te wachten op het relaas over mijn leven. Ik ben een mama dus de kans is groot dat ik mezelf verlies in typische mama-blog-postjes. Ik geef mezelf te bloot voor mensen die ik langs geen kanten ken. Enzovoort.

En toch. Lekker puh.

2015 wordt het jaar waarop ik wat meer ga schrijven. Vijf woorden of vijftig zinnen, ik zie het wel. Dat is bij deze dan ook mijn eerste goede voornemen. De andere voornemens hebben te maken met de lengte van mijn haar, het getal op mijn weegschaal, de keren dat ik gewoon even ga zitten om lekker voor me uit te staren, de glimlach op het gezicht van mijn kinderen, mijn Miemosa haaklabel en het loslaten van alles wat me tegenhoudt om deze voornemens over een jaar als "accomplished" te beschouwen.

0
reacties

zondag 2 november 2014

Doopsel

Laatst kreeg ik de vraag of ik een mutsje en slofjes wilde maken voor een baby'tje dat gedoopt zou worden. Wat een eer!



En dat het haar stond, bewijst deze foto, die de mama mij achteraf bezorgde.

 

Copyright © 2010 Miemosa | Premium Blogger Templates & Photography Logos | PSD Design by Amuki