Appeljurkje

Alweer iets wat ik van mijn dingen-die-ik-ooit-wil-maken-lijst kan schrappen! Ik haakte een kleedje voor mijn jongste, volgens het patroon van Ponnekeblom. Enfin, "patroon" is veel gezegd, want zoals ze zelf schrijft: het is een beetje proberen en gaandeweg zien of het kleedje wel rond het lijf van je spruit past. Dat doet het gelukkig, al is het alweer aan de nipte kant. Als ik haak of naai, heb ik blijkbaar een verkeerd beeld van hoeveel vlees er aan mijn kinderen zit. Vreemd. Foto's van de kleine meid in haar nieuwe jurk heb ik nog niet (de kleine meid zit met een snotneus en ik houd het kleedje liever snotvrij) maar hier wel al een preview van het kledingstuk in kwestie.

Voor de juf of meester

Binnenkort zit het schooljaar er weer op. Wat volgt is geen gemijmer over hoe snel het jaar weer omgevlogen is, en hoe vlug onze koters groot worden (al kan ik daar wel een serieuze boom over opzetten), maar wel een goede tip! In menig school is het de gewoonte om de juf of meester op het einde van het jaar te bedanken met een klein cadeautje. Niks te groot, niks te speciaals, maar iets eenvoudigs, dat vooral appreciatie uitstraalt. Omdat die juf of meester het toch maar weer een heel jaar lang gedaan heeft: onze zonen en dochters helpen opgroeien, ook op de dagen dat wij denken "amai, goed dat ze naar school kunnen". Zo'n klein gebaar kan een tekening van de kleinste zijn, of iets wat de mama gemaakt heeft. Of iets dat iemand die de mama kent gemaakt heeft... (u hoort mij al aankomen?)

Een collega van mij is er dit jaar heel vroeg bij en zij bestelde al een paar broches. Daar heb ik onze juffen de voorbije jaren ook al plezier mee gedaan. Juffen met kleine kindjes zullen een mutsje ook wel appreciëren, anderen misschien een klein tasje voor zichzelf... Scroll vooral eens door mijn blog, en als je iets ziet wat leuk lijkt: let me know!

Kussensloop

Soms begin ik gewoon te haken, zonder te weten wat ik ga maken. Zo had ik eens zin om aan een groot granny square te beginnen. En toen het af was, stootte ik per toeval op een stuk stof dat er mooi bij past. Eén plus één is twee, en zo ontstond deze kussensloop.

Dát kan ik ook

Onlangs kocht ik voor mijn beide dochters een kleedje van Something Strange. Zalig mooie stofjes, een leuke pasvorm en handmade in Belgium, daar kunnen we alleen maar blij van worden. En toch weerhield iets me ervan om nog meer van dat moois in huis te halen. Als ik het kleedje bekijk, heb ik immers een zeer sterk "dat kan ik ook"-gevoel. Geef me een schone lap stof en wat tijd (het eerste is al gemakkelijker te vinden dan het tweede) en ik fabriceer dat wel even. Als je dat tegen een aantal mensen begint te zeggen, komt er ooit eens een moment dat je niet anders kan dan je woorden ook om te zetten in daden. Begin klein, heb ik altijd geleerd, dus een van de stoffen die al meer dan een jaar in mijn schuif liggen, zou omgetoverd worden tot een kleedje voor de jongste...

't Viel eigenlijk redelijk goed mee. Het patroon heb ik rechtstreeks op het stof getekend, gekopieerd van het Something Strange kleedje. Tijdens het stikken heb ik mezelf dan ergens wel een beetje teveel creatieve vrijheid gegeven, want mijn kledingstuk valt iets kleiner uit dan het origineel. Maar 't is mooi, al zeg ik het zelf. Een getraind oog ziet natuurlijk wel dat dit niet het werk is van een Dries Van Noten, noch van iemand die dit dag in dag uit doet. Maar voor een eerste probeersel kan het best. Mijn dochter staat nu wel op een streng dieet, totdat het warm genoeg wordt om haar dit kleedje aan te doen. Of ze zal zindelijk moeten worden op haar 7 maanden, zonder pamper moet het wel lukken.

Red & blue

Omdat het in de lente ook nog fris kan zijn (zeker dit jaar), trakteerde ik mijn jongste dochter op een nieuwe muts. Och, zolang ik maar een excuus heb om leuke kleurtjes te kunnen combineren en te stoefen met mijn dochter en haar big blue eyes ;-)

Cadeautje

Eindelijk mag ik een paar foto's posten van het babydekentje waar ik de voorbije weken aan gewerkt heb. Het moest een verrassing blijven voor mijn collega, die net bevallen is. Vandaag heb ik haar er blij mee kunnen maken. 't Is een simpele granny square maar 'k vind het effect van met verschillende kleuren te werken heel fijn.

Roodkapje

Het mutsje voor de ongeboren spruit van mijn collega was al een tijdje klaar, maar ik kon moeilijk een foto posten zolang ik het nog niet afgegeven had. Bij deze is dat gebeurd, dus... Nu spannend afwachten totdat dit roodkapje ter wereld komt.